Vraag het aan Bij Pees

Een jongetje van 4 dat steeds de grenzen opzoekt....

Steeds weer die grenzen opzoeken

Mijn zoon van 4 haalt geregeld bij mij het bloed onder mijn nagels vandaan met zijn gedrag. Na lekker gespeeld te hebben gaat hij ineens dingen doen waarvan hij weet dat ik dat absoluut niet leuk vindt. Hij trekt en duwt steeds aan mij, gooit met dingen, rent de trap op en af, zit zijn zusje te klieren, zit onze kat achterna en vaak genoeg sneuvelt er ook nog iets. Ik kan hier wel even rustig op reageren, maar meestal moet ik echt kwaad worden om hem te stoppen. Wat kan ik doen om dit te stoppen en waarom doet hij dit steeds?  

'Allereerst, wat moedig dat je deze vraag stelt en dat je deze situatie wilt veranderen!

Hij zoekt jouw grenzen

Jullie zoon lijkt jouw grenzen op te zoeken en probeert van alles uit waarvan hij weet dat jij gaat reageren. Jouw vraag is hoe jij op dit gedrag kan reageren. Het belangrijkste is: wees open en duidelijk over jezelf. Zeg hem op zo’n moment bijvoorbeeld: ‘Jij duwt en trekt aan  mij, dat vind ik vervelend en daar word ik boos van. Ik wil dat je stopt’. Hiervoor is kracht nodig, het is belangrijk dat jij er ook zelf van overtuigd bent dat het nodig is dat hij stopt. Eventueel bied je hem een alternatief (ga maar buiten met een bal spelen). Probeer te voorkomen dat je al heel boos bent, want dan reageer je meer vanuit emotie en dan kan het lastig zijn de juiste woorden te vinden. Ben je al heel kwaad en lukt het even niet? Dat hoort er ook bij! Maar spreek dan wel als je afgekoeld bent met hem (‘Ik was heel boos, omdat jij mij duwde. Duwen vind ik niet fijn. Jij was geschrokken dat ik boos was, hè? De volgende keer ga ik proberen rustig te reageren, want dat helpt ons’) en bied zonodig excuses aan voor jouw eigen gedrag (goed voorbeeld doet volgen ;) ).

Zijn je grenzen duidelijk genoeg?

Ouders die moeite hebben met hun kind dat grenzen opzoekt vinden het vaak ook lastig om hun eigen grenzen aan te geven (naar je zoon, partner, werkgever of anderen? ). Kinderen voelen dit feilloos aan. Meestal wanneer ouders geleerd hebben dat ze duidelijk mogen zijn over hun eigen grenzen, neemt het grenszoekend gedrag van hun kind ook af. Alleen al het bewustzijn dat je mag leren grenzen aan te geven, maakt dat je het gedrag van je kind als minder heftig ervaart. Mocht dit bij jou zo zijn, geef het de tijd en vraag zonodig hulp aan iemand die jij vertrouwt.

Waarom doet hij dit

Wat mooi zou zijn is dat je kunt ontdekken hoe dit gedrag bij jouw zoon ontstaat en dus eerder in kan grijpen. Kinderen vragen op verschillende manieren om aandacht: liefdevol (knuffelen, aanraken, lachen, vertellen, wat laten zien, spelen, er zijn) of juist meer donker (boos zijn, schreeuwen, gooien, dingen doen die niet mogen). Met beide manieren krijgt jouw kind aandacht en wil hij dat jij hem ziet. Probeer dit gedrag te zien als een signaal, niet als opzettelijk klieren. 

Het kan zijn dat jullie zoon reageert op veranderingen in of rondom jullie gezin (gezinsuitbreiding, verhuizing, ziekte, net naar school gaan, verandering in werk/thuis zijn, enz.). Je kunt jezelf aan aantal vragen stellen om hier achter te komen: Wanneer is dit gedrag begonnen? Op welk moment of in welke activiteit schakelt hij om naar dit gedrag? Hoe voel jij je zelf op die momenten? Kijk een aantal keren per dag naar hem en schrijf op wat je opvalt.'

 

Karlijn Houben, enthousiaste pedagoog en babycoach | stimuleert ouders op te voeden uit eigen kracht